جستجو
این کادر جستجو را ببندید.

اقدامات خودی پیش از عملیات

زمان مطالعه: 2 دقیقه

مهم‏ترین اقدامات نیروهای خودی در فاصله دو عملیات ثامن‏الائمه (ع) و طریق‏القدس، چنین بود:

1- شناسایی خطوط و عمق دشمن؛ مهم‏ترین شناسایی عمق با هدف انهدام دشمن در شمال غربی رودخانه نیسان شامل منطقه غرب سوسنگرد و حاشیه‏ی هور و از پشت دشمن در روستاهای دفار، نهر کسر، شیخ محمود و تا حوالی بیت نعمه می‏شد. برای شناسایی معابر خودی به دشمن و برعکس، شناسایی موانع مصنوعی شامل میادین مین، خاکریزها و سایر تأسیسات و نیز شناسایی و ثبت تحرکات و استعداد پشتیبانی دشمن اعم از هوایی، هوانیروز توپخانه و پدافند هوایی اقداماتی انجام گرفت. همچنین، منطقه شمال کرخه در حد فاصل جناح دشمن و ارتفاعات میشداغ در منطقه رملی نیز شناسایی شد که اطلاعات آن بسیار حائز اهمیت بود و منجر به طرح‏ریزی عملیات به صورت احاطه‏ای شد و جاده معروف روی منطقه رملی نیز بر اساس همین اطلاعات و برابر نیاز عملیات احداث

شد و بدین ترتیب، امکان دسترسی نیروهای خودی در خیز اول به عقبه دشمن در تنگه چزابه فراهم شد.

2- سازمان‏دهی نیروهای مردمی به کوشش و تدبیر سپاه پاسداران، به گونه‏ای که در محاسبات عملیات، استعداد و توان سپاه به عنوان یکی از عوامل تعیین کننده در آغاز عملیات و کسب موفقیت مورد تأکید قرار گرفت.

3- طرح‏ریزی عملیات بر پایه شناسایی از منطقه و توان موجود نیروهای خودی و انجام دادن برخی جابه‏جایی‏ها و تقویت منطقه که با ظرافت و دقت خاصی انجام گرفت.

4- نزدیک کردن خطوط خودی به دشمن با ایجاد خاکریزهای کوتاه.

5- اجرای طرح آب برای محدود کردن خطوط پدافندی و آزاد کردن نیرو.

6- احداث جاده‏ای به طول 15 تا 20 کیلومتر در زمین‏های رملی شمال منطقه عملیاتی به کوشش برادران جهاد سازندگی.

در پی شهادت برخی از فرماندهان ارتش و سپاه پس از عملیات ثامن‏الائمه (ع(، انتصاب‏های جدید موجب تغییراتی در مدیریت جنگ شد که در گسترش و تعمیق همکاری سپاه و ارتش نقش بسزایی داشت.